ΦόρουμΗμερολόγιοΣυχνές ΕρωτήσειςΑναζήτησηΚατάλογος ΜελώνΟμάδες ΜελώνΕγγραφήΣύνδεση

Μοιραστείτε | 
 

 El Secreto De Sus Ojos/Το Μυστικό Στα Μάτια Της

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
Μετάβαση στη σελίδα : Επιστροφή  1, 2, 3, 4, 5, 6  Επόμενο
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
Athina

avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 1973
Ημερομηνία εγγραφής : 11/04/2010

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: El Secreto De Sus Ojos/Το Μυστικό Στα Μάτια Της   Τετ Ιουλ 28, 2010 6:10 pm

Καλά, ο Pablo απλά δεν παιζόταν. Τρελάρας, όπως το είπες. Υπεύθυνος για τις καλύτερες ατάκες της ταινίας. Και για τους Αργεντίνους ήταν μεγάλο σοκ να τον δουν έτσι, με λουκ δεκαετίας '70, γιατί απ' ότι έχω καταλάβει είναι πολύ γνωστός και παίζει χρόνια στην τηλεόραση (στην αργεντίνικη βερσιόν του Παντρεμένοι Με Παιδιά), κι εδώ ήταν αγνώριστος.

_________________
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
mkostas
Admin
avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 31917
Ημερομηνία εγγραφής : 10/04/2010
Ηλικία : 25

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: El Secreto De Sus Ojos/Το Μυστικό Στα Μάτια Της   Παρ Σεπ 10, 2010 10:15 pm

Panagiotis Bougiouris C ‎"Το μυστικό μέσα στα μάτια της", Σινέ Παναθήναια!
Hace 11 horas a través de Facebook para iPhone

_________________
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://telestarsboards.coolbb.net
Athina

avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 1973
Ημερομηνία εγγραφής : 11/04/2010

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: El Secreto De Sus Ojos/Το Μυστικό Στα Μάτια Της   Παρ Σεπ 10, 2010 10:48 pm

Χαχαχα, είδες είναι κι ο Μπουγιούρης φαν! Βασικά δε γίνεται να τη δει κανείς αυτή την ταινία και να μη γίνει φαν.

_________________
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
markous

avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 26
Ημερομηνία εγγραφής : 30/06/2010

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: El Secreto De Sus Ojos/Το Μυστικό Στα Μάτια Της   Κυρ Σεπ 26, 2010 9:05 pm

Ax, τί τράβηξα για αυτήν την ταινία...
Διάβασα εδώ την αναλυτική περιγραφή της Αθηνάς και ήθελα να τη δω... Την είχε πριν 2 εβδομάδες εδώ (Σύρο), στο θερινό.
Λοιπόν... Είπα στα παιδιά που δουλεύουμε μαζί στο γραφείο, να πάμε να το δούμε.
Τους το έλεγα συνέχεια, αλλά κανείς δε ήθελε... δεν τους ''τραβούσε'' πολύ μου είπαν.
Μετά το είπα σε μία φίλη μου, που γενικά δεν πάει σινεμά γιατί κατεβάζει τις ταινίες από το ίντερνετ, αλλά και αυτή τίποτα... Το είχε κατεβάσει και δεν της άρεσε.
Έπειτα το είπα σε άλλους δύο, αλλά αυτοί το είχαν δει και δεν ήθελαν να το ξαναδούν...
Το πήρα απόφαση τελικά και λέω να πάω να το δω μόνη μου...
Όταν πάω, βλέπω το σινεμά κλειστό. Κοιτάω και βλέπω ότι το συγκεκριμένο το είχε μόνο για 3 μέρες αντί για εβδομάδα, γιατί έκλεινε το θερινό... Πρώτο χτύπημα!
Έφυγα και πήγα στο σπίτι. Όταν πήγα στη δουλειά την επόμενη μέρα, τί μου λένε?
''Βαριόμαστε μωρέ και τελικά πήγαμε χθες''... Δεύτερο χτύπημα!
Μετά η φίλη μου, η οποία δεν πάει ποτέ σινεμά τί μου λέει... ''Ξέρεις, τελικά πήγα σινεμά με έναν φίλο μου''. Τρίτο χτύπημα!
Οι άλλοι δύο όταν συναντιόμαστε, τί καλό μου λένε? ''Ξέρεις... ήρθε μία φίλη μας από την Αθήνα. Βαριόμαστε και με ρωτάει τί είχε στο σινεμά... Της είπαμε ότι έχει το ''El Secreto De Sus Ojos'', αλλά ότι το είχαμε δει. Αυτή τελικά τους έπεισε να ξαναπάνε... Και... Εμένα??? ''Αααα σε ξεχάσαμε'', μου απάντησαν... Τέταρτο χτύπημα!

Και δεν ήθελαν να δουν την ταινία και την είδαν (και ξανα-είδαν κάποιοι).
Εγώ που ήθελα να τη δω... Τίποτα... χαχαα!!!!!!

Τουλάχιστον έφτιαξε η σύνδεσή μου, η οποία είχε πρόβλημα. Έτσι θα την κατεβάσω μόλις τη βρω και με υπότιτλους, για να μπορώ να την καταλάβω!!!!!

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
Athina

avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 1973
Ημερομηνία εγγραφής : 11/04/2010

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: El Secreto De Sus Ojos/Το Μυστικό Στα Μάτια Της   Δευ Σεπ 27, 2010 2:10 am

Mάρθα, την ταινία την έχεις βρει; Ορίστε εδώ ένα αρχειάκι με τους ελληνικούς υπότιτλους, ελπίζω να δουλεύει:

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]

Η γκαντεμιά σου δεν περιγράφεται πάντως! Εγώ σήμερα την ταινία την είδα για τρίτη φορά ( cheers ) μαζί με μια φίλη μου που δεν την είχε δει.

_________________
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
markous

avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 26
Ημερομηνία εγγραφής : 30/06/2010

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: El Secreto De Sus Ojos/Το Μυστικό Στα Μάτια Της   Δευ Σεπ 27, 2010 1:38 pm


Σ' ευχαριστώ για τους υπότιτλους. Δουλεύει, τους ''κατέβασα''.
Να, την ταινία τη βρήκα σε ένα site με torrent χθες, όταν έστελνα το μήνυμα.
Τρίτη φορά??? Μπράβο...μου έχεις δημιουργήσει μεγάλες προσδοκίες, χαχαχα!!!!
Θα τη δω το απογευματάκι πια, ή αύριο...και θα γράψω και εγώ πώς μου φάνηκε.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
markous

avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 26
Ημερομηνία εγγραφής : 30/06/2010

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: El Secreto De Sus Ojos/Το Μυστικό Στα Μάτια Της   Τετ Σεπ 29, 2010 8:23 pm

Την είδα την ταινία και έχω να πω ότι όντως ήταν πολύ καλή. Μου άρεσε πάρα πολύ!!!

Ο Ρικάρντο Νταρίν και η Σολεδάδ Βιγιαμίλ πέρα από γοητευτικότατοι, ταίριαξαν πολύ καλά μεταξύ τους και το μετέδωσαν και στην ταινία αυτό. Δεν αντάλλαξαν ούτε ένα φιλί και όμως είχαν τέτοια χημεία.
Πχ, στο τραίνο στον αποχαιρετησμό, όταν ήταν τόσο κοντά σε έκαναν να πεις ''άντε, μακάρι να την φιλήσει έστω και τώρα''.
Ο Γκιγιέρμο Φραντσέλα ήταν άκρως απολαυστικός κάποιες στιγμές.
Η σκηνοθεσία και η φωτογραφία ήταν έναν τόνο πιο σκοτεινά για να εξυπηρετήσει και την εποχή και μου άρεσε πολύ αυτό, γιατί σου έδινε μία αίσθηση νοσταλγική.

Το ξεκίνημα με το φλας-μπακ ήταν όμορφο.
Όπως επίσης μου άρεσε και το ότι σε πήγαινε μία μπρος, την άλλη πίσω. Αν και η φίλη μου είπε ότι την μπέρδευε αυτό και θα προτιμούσε να ξεκινούσε καλύτερα από το παρελθόν και να κατέληγε στο μέλλον...

Μου άρεσε που η Ιρένε αν και σε μία εποχή όπως το 1974, ήταν ΓΥΝΑΙΚΑ, όχι μόνο στην ομορφιά αλλά σε όλα. Μπορούσε να φλερτάρει τον άντρα που ήθελε αλλά και να τον προκαλέσει όσο μπορεί, ώστε εκείνος να της πει το πώς αισθάνεται για εκείνη... Ήταν άνετη, δυναμική, έξυπνη, ατακαδόρα, αλλά το ΚΥΡΙΟΤΕΡΟ όχι χαζο-ναζιάρα, αλλά κατείχε πολύ καλά την τέχνη του φλερτ...
Μου άρεσε που ''πείραζε'' τον Εσπόσιτο. Την μία ''καφέ στο γέρο'', την άλλη πριν τον αρραβώνα της '' δε θα συναντηθούμε να μου πεις τις αντιρήσεις σου''?
Επίσης η σκηνή που ο Εσπισίτο ξεκίνησε να λέει ''να πάρω το θάρρος να σου μιλήσω'' και αυτή νόμισε ότι θα της έλεγε τί ένοιωθε, αλλά αυτός ήθελε να μιλήσει για την υπόθεση...

Από ότι κατάλαβα η Λιλιάνα είχε εραστή τον δολοφόνο της...ο Μοράλες το ήξερε ότι η γυναίκα του είχε εραστή και δη, τον δολοφόνο της?΄
Πάντως και αυτός φανερώθηκε πολύ εύκολα, από το λίγο μάτι που πήρε...δε μπορούσε και αυτός να συγκρατηθεί λιγάκι? Αν έβγαινε τόσες υπήρχαν έξω, ήταν ανάγκη να του' ρθει τότε? χαχαχα!!!
Πάντως αυτός πρέπει να είχε τραυματικές εμπειρίες και εκεί πάτησε και η Ιρένε και αυτό φανέρωσε και αυτός με το κατέβασμα του παντελονιού του... Είχε χαμηλή αυτοεκτίμηση κάτι το οποίο κάτι προκάλεσε, μάλλον κάποιοι προκάλεσαν...

Αυτό που έκανε ο Μοράλες όμως, ήταν.... δεν περιγράφεται... Δείχνει το πώς μας έχει κάνει η πολιτεία, να γινόμαστε και εμείς οι ίδιοι ζώα, άγριοι,άπάνθρωποι. Να έχουμε δίκιο και να το χάνουμε γιατί στο τέλος γινόμαστε χείρότεροι και από τους φονιάδες...

Γιατί αυτό που έκανε ο Μοράλες ήταν κάτι χειρότερο... Φέρθηκε σαδιστικά.
Δεν τον σκότωσε επιτόπου αλλά τον σκότωνε μία ζωή, μέρα με τη μέρα, αργά και βασανιστικά...έως να έρθει το φυσικό του τέλος.

Δε μπορώ ειλικρινά να φανταστώ, ότι κάποιος θα ζει για πάντα σε ένα δωματιάκη με κάγκελα 2χ2 έως να πεθάνει και να μην έχει ούτε καν έναν συγκρατούμενο να μιλήσει ή έναν αστυνομικό να τον βρίσει έστω να δει από το παράθυρο το φως της ημέρας και τον ήχο έστω ενός αυτοκινήτου, ή ενός πουλιού... Θα μου ερχόταν ΤΡΕΛΑ στην κυριολεξία. Πώς δεν αυτοκτόνησε? Τόση ψυχική δύναμη είχε?

ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ τον Μοράλες ΔΕΝ ΤΟΝ ΚΡΙΝΩ... ο Μοράλες έπραξε κατά τη ΔΙΚΗ του λογική, κάποιος άλλος ίσως έπραττε πάλι με την ίδια, ενώ ένας άλλος με άλλη λογική... Ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός... Το θέμα είναι να παραμείνουμε άνθρωποι, γιατί έχουμε γίνει πια απάνθρωποι.

Τον Μοράλες τον έπνιξε το άδικο.
Γι' αυτό λένε: '' Καλύτερα ένας ένοχος έξω, παρά ένας αθώος μέσα''. Γιατί μετά ο αθώος θα έχει ματατραπεί σε ένα τυρρανικό κτήνος, που θα θέλει εκδίκηση και θα του αλλάξει όλο του το είναι...

Λέμε ότι η κοινωνία τώρα είναι χάλια κτλ, δεν αντιλέγω. Αλλά το θέμα είναι ότι μία ζωή οι άνθρωποι αυτό λέγαμε. Και από την ταινία αυτό φαίνεται. Ότι και τότε πάλι το ίδιο χάλι υπήρχε. Μόνο που τώρα έχουμε και το ατού της λέξης...δημοκρατία ...

Όσο για τις παραγραφές εγκλημάτων στην Ελλάδα, το Ποινικό δίκαιο προβλέπει το εξής:
α) μετά είκοσι έτη, αν ο νόμος προβλέπειγι΄ αυτά [την ποινή του θανάτου] ή της ισόβιας κάθειρξης.
β) μετά δέκα πέντε έτη, σε κάθε άλλη περίπτωση. (για περιπτώσεις μη ισόβια).

Δηλαδή τα περισσότερα εγκλήματα παραγράφονται μετά από 15 χρόνια... γιατί έτσι όπως είναι τα δικαστήριά μας, ισόβια μπορεί να φάει μόνο ο μικροαπατεώνας, ενώ ο βιαστής και δολοφόνος όχι μόνο δε θα φάει ισόβια, αλλά θα του δώσουν άδεια από τη φυλακή να βγει έξω να ξανα-βιάσει άλλα παιδιά, να σκοτώσει κανέναν παππού και να ξαναγυρίσει σαν κύριος (αν γυρίσει) στη δωρεάν του στέγη, με το σίγουρο φαγάκι του και να διηγείται τις νέες εμπειρίες του...

Για την Αμερική νομίζω ότι είναι κάπως περίεργα τα πράγματα εκεί, είναι και ανάλογα την περίπτωση. Επίσης και ανάλογα και την περιοχή, γιατί έχει πολλές πολιτείες η Αμερική και αλλάζουν οι νόμοι τους...
Σε κάποιες περιοχές για παράδειγμα ισχύει η θανατική ποινή.
Για τη θανατική ποινή υπάρχει κάτι σαν ''παραγραφή'' η οποία είναι η αμνηστία.
Δηλαδή μπορεί να δοθεί και αμνηστία σε κάποιους από τους μελλοθάνατους, αλλά μόνο απο τον κυβερνήτη της πολιτείας ή τον πρόεδρο της Αμερικής.

Για να πω όμως και ένα παράδειγμα που αφορά πιο άμεσα και την υπόθεση της ταινίας, στις Ηνωμένες Πολιτείες πρόσφατα είχαν πιάσει έναν άνδρα ο οποίες είχε κάνει φόνο το 1970, δηλαδή 30 χρόνια πριν και όμως το συνέλαβαν και δικάστηκε.


Η ταινία έχει πολλά ωραία να σχολιάσω, αλλά έχει και άλλα ωραιότερα θέματα να αναπτύξουμε πέρα από τη χημεία των πρωταγνιστών... Συγγνώμη για το μεγάλο μήνυμα και που σχολίασα περισσότερο, άλλα πράγματα.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
Athina

avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 1973
Ημερομηνία εγγραφής : 11/04/2010

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: El Secreto De Sus Ojos/Το Μυστικό Στα Μάτια Της   Πεμ Σεπ 30, 2010 1:54 pm

Η χημεία Darin-Villamil για μένα ήταν το κάτι άλλο. Δικαίωσαν πλήρως τον τίτλο της ταινίας, που κανονικά είναι Το Μυστικό στα Μάτια τους (και όχι "της")... Φαινόταν, "φώναζε" στο βλέμμα τους η αγάπη του ενός για τον άλλον, που δε βρήκαν ποτέ το θάρρος να ομολογήσουν. Τόσο στο παρελθόν όσο και στο παρόν.
Η σκηνή του αποχαιρετισμού στο τρένο ήταν εξαιρετική. Και μόνο που πλησίασαν και ακούμπησαν λίγο τα πρόσωπά τους (χωρίς καν να φιληθούν), η ατμόσφαιρα ηλεκτρίστηκε πλήρως. Κι εκεί στο τέλος, που ο Benjamin απομακρύνθηκε και φάνηκε το πρόσωπο της Irene με κλειστά τα μάτια, τι ύφος ήταν αυτό που είχε! Τι εκφραστική ηθοποιός! Δηλαδή σ' έκανε να πεις "μα ΠΟΣΟ ερωτευμένη μπορεί να είναι αυτή η γυναίκα μ' αυτόν τον άνθρωπο;"
Άλλη αγαπημένη σκηνή τους, όταν στο παρόν πια, η Irene διαβάζει τις ανάλογες στιγμές στο βιβλίο. Του τις περιγράφει λίγο ειρωνικά κι αυτός τη ρωτάει "μα έτσι δεν ήταν;" Κι απάντηση "κι αφού ήταν έτσι γιατί δε με πήρες μαζί σου;" Το ύφος της εκείνη την στιγμή ήταν όλα τα λεφτά. Ένας συνδυασμός αγάπης και πικρίας, του στυλ "είναι δυνατόν να ήταν έτσι τα πράγματα, να αγαπιόμασταν τόσο πολύ κι εσύ να μην έκανες τίποτα; Να έφυγες και να μ' άφησες έτσι;"
Στην τελευταία σκηνή επίσης το "κλείσε την πόρτα" άπαιχτο, που κι εκεί δεν είδαμε ένα φιλί. Βασικά ο σκηνοθέτης έχει αναφέρει πάνω σ' αυτό, ότι είχαν συμφωνήσει και με τον άλλο σεναριογράφο της ταινίας (που είναι και ο συγγραφέας του βιβλίου) ότι ανάμεσα σε Irene-Benjamin δε θα υπάρχουν φιλιά. Ότι πίσω από εκείνη την κλειστή πόρτα ο καθένας μπορεί να φανταστεί τι έγινε όπως του αρέσει καλύτερα.

Όσον αφορά την Irene, αυτό που μου άρεσε και μου φάνηκε ενδιαφέρον ήταν οι διαφορές που βλέπαμε ανάμεσα στην νεαρή κοπέλα του 1974 και την ώριμη γυναίκα του σήμερα. Τότε που ήταν μικρή ήταν πιο αυστηρή, πιο "επίσημη", πιο "κρατημένη", ενώ τώρα έχοντας πια προφανώς "ψηθεί στο κουρμπέτι" την είδαμε πιο άνετη, πιο χαλαρή, πιο σαρκαστική. Τα συνεχή πειραγματάκια στον Esposito "α, ναι, το ξέχασα ότι είσαι γέρος", "τι σε νοιάζει τι αριθμό ταυτότητας έχω" κτλ, απλά άπαιχτα. Η διαφορά πάλι που είδαμε στο Benjamin είναι ότι, με τα χρόνια, είχε κατεβάσει πλέον τους τόνους. Από 'κει που στα νιάτα του ήταν ένας τύπος που έβριζε συνέχεια, τώρα πλέον είχε πιο ήπια συμπεριφορά και τρόπο ομιλίας.
Άλλη όμορφη πινελιά, που πάλι συγκαταλέγεται στα "πειράγματα", ήταν και το φλερτάκι τους στο τηλέφωνο, όταν αυτή τον πήρε για να του πει ότι θέλει να διαβάσει το βιβλίο. "Ξέρεις, σκεφτόμουν", "Μη μου πεις, σοβαρά;", "Ναι, βλάκα, ναι" geek

Ο Francella για μένα ήταν η ατραξιόν της ταινίας. Απλά δεν υπήρχε ο τύπος. Κι έκαναν και πολύ πετυχημένο δίδυμο με τον Esposito. Τι να πρωτοθυμηθώ από ατάκες. Προσωπικά μια σκηνή που ξεράθηκα στο γέλιο ήταν εκεί που ο Benjamin διάβαζε τα γράμματα και πήγε ο άλλος από πίσω του και τον τρόμαξε. Του 'κοψε τη χολή του κακομοίρη του Esposito! Και να του επαναλαμβάνει συνέχεια, ενώ προσπαθούσε να συνέλεθει, "αϊ στο διάολο, παλιομαλάκα" gelio Ή μετά που τον δάγκωσε το σκυλί και του λέει ο Sandoval στο αυτοκίνητο "σίγουρα αυτό ήταν μολυσμένο κι εσύ θα πεθάνεις" gelio
Και κορυφαία στιγμή του Sandoval, βέβαια, ήταν όταν με την βοήθεια του συμβολαιογράφου, αποκρυπτογραφεί τα γράμματα του δολοφόνου. "Ένας άνθρωπος μπορεί να αλλάξει τα πάντα, πρόσωπο, σπίτι, κοπέλα, θρησκεία, Θεό, δεν μπορεί όμως να αλλάξει το πάθος του". Respect.

Η Liliana είχε εραστή το δολοφόνο της; Από πού προκύπτει αυτό; Εγώ δεν κατάλαβα κάτι τέτοιο. Νομίζω αυτά περί εραστή η Irene του τα έλεγε στην ανάκριση απλά για να τον μειώσει και να τον "σπάσει". Άλλη κορυφαία σκηνή και εξαιρετική ερμηνευτικά από την πλευρά της Villamil. Και το κατέβασμα του παντελονιού σαφέστατα και δείχνει κομπλεξικό άνθρωπο. Επρόκειτο για ένα άτομο θρασύδειλο κι εκεί πόνταρε και η Irene. Που έκανε τον νταή εκεί που τον έπαιρνε, αλλά μόλις του πατούσες λίγο τον κάλο ήθελε να σου φωνάξει τα "κατορθώματά" του (ότι ναι ρε, εγώ ήμουνα που τη βίασα).

Όσο γι' αυτό που έκανε ο Morales, όσο σκληρό, όσο απάνθρωπο κι αν ήταν εγώ το βρήκα δίκαιο. Όχι αυτουνού του κτήνους, που τόσο στυγνά κι αλύπητα βίασε και σκότωσε αυτή την κοπέλα, δεν του άξιζε μόνο ο θάνατος. Αλλά είναι πράγματι να μην το χωράει το μυαλό σου. Όπως λες, να είσαι κλεισμένος επί δεκαετίες μέσα σ' ένα κελί και να μην σου μιλάει ποτέ κανένας... Οι κρατούμενοι τουλάχιστον στις φυλακές μπορούν να μιλούν με τους άλλους φυλακισμένους, να βγαίνουν στην αυλή, να βλέπουν λίγο έξω... Η ατάκα του δολοφόνου στο τέλος στον Esposito "πες του τουλάχιστον να μου μιλήσει" και το βλέμμα και η ατάκα του Morales "μου είπες ισόβια" ήταν απλά ανατριχιαστικά.
Και ποιός εν τέλει ήταν ο κερδισμένος απ' όλα αυτά; Ήταν κερδισμένος ο Morales; Όχι βέβαια. Γιατί μπορεί να τον έπνιξε το άδικο, αλλά είναι αυτό που λέμε ότι τελικά η εκδίκηση δεν οδηγεί πουθενά. Την ίδια άδεια ζωή ζούσε κι αυτός, όπως ο δολοφόνος. Ζωή είναι να έχεις μονίμως στο σπίτι σου έναν αιχμάλωτο και να τον ταϊζεις; Να σε τρώει πάντα αυτό το πράγμα; Κόλαση είναι.
Κι αν το σκεφτείς γι' αυτό μιλούσε η ταινία για "άτομα μου δεν είχαν καμιά ελπίδα". Την κοπέλα την σκότωσαν, το φίλο του Esposito τον σκότωσαν, ο Morales και ο δολοφόνος ζούσαν φυλακισμένοι, ο ένας πίσω από τα κάγκελα κι ο άλλος στη δίψα του για εκδίκηση... Οι μόνοι για τους οποίους δεν ήταν αργά και μπορούσαν ακόμα να γίνουν ευτυχισμένοι ήταν η Irene και ο Benjamin. Μπορούσαν έστω και τώρα να αλλάξουν τις ζωές τους και να είναι μαζί. Κι εκεί έρχεται το ελπιδοφόρο τέλος.

Υπάρχουν κι άλλα να σχολιάσω... Θα μπορούσα να μιλάω ώρες γι' αυτή την ταινία... Είχε τόσες όμορφες και πρωτότυπες λεπτομέρειες και στιγμές... Η γραφομηχανή που δε γράφει το "α" και το temo ("φοβάμαι") στο οποίο στο τέλος μπαίνει αυτό το "α" και γίνεται te amo ("σ' αγαπώ"), η πόρτα της Irene που κατά τη διάρκεια της ταινίας δεν κλείνει ποτέ, και που στο τέλος πια έρχεται η ώρα να κλείσει για να μιλήσουν με το Benjamin γι' αυτό το "προσωπικό τους ζήτημα" που τους βασανίζει χρόνια, η συγκινητικότατη σκηνή του Morales στο σταθμό των τρένων να περιμένει το δολοφόνο και τα λόγια του ("όσο πάει την ξεχνάω και σιγά-σιγά μου μένει η ανάμνηση της ανάμνησης, της ανάμνησης"), ο τρομερά αστείος δικαστής και η άπαιχτη σκηνή του "E-s-po-si-to", οι ευρηματικές ατάκες με τις οποίες ο Sandoval σήκωνε τα τηλέφωνα στα δικαστήρια ("τράπεζα σπέρματος, καλημέρα σας")...

Πραγματικά το Όσκαρ ήταν κάτι παραπάνω από άξιο. Και μια απ' τις ελάχιστες φορές που κοινό και κριτικοί συμφωνούν απόλυτα στο γούστο τους. Αυτή η ταινία θα μείνει χαραγμένη στη μνήμη και των δύο πλευρών για πολύ καιρό.

_________________
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
markous

avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 26
Ημερομηνία εγγραφής : 30/06/2010

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: El Secreto De Sus Ojos/Το Μυστικό Στα Μάτια Της   Πεμ Σεπ 30, 2010 2:27 pm

Δεν τον ήξερε το δολοφνο? Ωχ... κάτι θα σκεφτόμουν εκείνη την ώρα χαχα και κατάλαβα άλλα ντ' άλλων στο τέλος. Θα την ξαναδώ να την εμπεδώσω, γιατί έκανα αρκετά pause όταν την πρωτοείδα...
Αλλά τον ήξερε το δολοφόνο αυτή. Γιατί αυτός ήταν και στις φωτογραφίες και την κοιτούσε σχεδόν σε όλες.

Επίσης μου άρεσε στη σκηνή που λές ''γιατί τότε δε με πήρες μαζί σου''... που η Ιρενε έδειξε και πόνο, αλλά και μία δυναμική προσπαθώντας να βοηθήσει και τον Εσποσιτο εκεί... όταν είδε πια ότι ο Εσποσιτο δεν της είχε απαντήσει και ήταν σκεγτηκός, εκείνη παρά τον πόνο της έδειξε μία δύναμη και για τους δύο προσπαθώτας να αποφορτίσει το κλίμα, κάνοντας μία γκριμάτσα λέγοντας τον ανόητο και όταν κάθσε στον καναπέ
του λέει δήθεν ενδιαφερόμενη για το βιβλίο...και πώς συνεχίζεται η ιστορία?'' (για να αλλάξει κουβεντα).

Εμένα με προβλημάτισε το τέλος... Δηλαδή εκείνη στην καφετέρια του είπε ότι δεν είναι του χαρακτήρα της να γυρνάει πίσω και στο σπίτι του νομίζω? πως έχει παιδιά τα οποία αγαπάει πολύ... Έτσι αναρωτιέμαι, τί μπορεί να έγινε... Από τη μία λέει έχω μία οικογένεια την οποία αγαπάω, από την άλλη δείχνει τόσο μα τόσο χαρούμενη που ο Εσπόσιτο την επισκέπτεται στο γραφείο της, κλείνουν την πόρτα και μιλάνε για ένα θέμα το οποίο τους βασανίζει μία ζωή...
Μήπως το είδαν πια το θέμα σαν ένα ξεκαθάρισμα...συναισθηματικό ξεκαθάρισμα εννοώ. Δηλαδή να πουν αυτά που ήθελαν να πουν ο ένας στον άλλον τόσα χρόνια, αλλά δεν προχώρησαν μετά μαζί και πάλι?
Ίσως και να τους δόθηκε αυτή η ευκαιρία, για να μην το έχουν βάρος μέσα τους...

Αυτό το τε άμο, με το ''α''... τόσα χρόνια πια το παίδευε? Αχχχχ βρε Εσποσιτο, αχχχ!!!

Στον Μοράλες δε ρίχνω άδικο...αλλά και δίκιο πώς να δώσω έτσι που έγιναν τα πράγματα στο τέλος... Δε μπορώ να τον κρίνω, γενικότερα...
Πολλοί άνθρωποι έχουν πάρει το νόμο στα χέρια τους, αλλά τσάκισαν τον εαυτό τους και το ίδιο έγινε και εδώ...
Ο Μοράλες έκανε κακό στον ίδιο του τον εαυτό... Όταν έχασε τη γυναίκα του, έζησε για να βρει το δολοφόνο, όταν τον βρήκε πια έχασε ο ίδιος τη ζωή του και την ηρεμία του... Πώς είναι να ζεις και να βλέπεις κάθε μέρα το βιαστή και δολοφόνο του ανθρώπου που αγαπάς? Θα ήταν εντελώς ψυχοφθόρο... να τον βλέπεις εκεί κάθε μέρα... να μη ζεις,. Να ζουν και οι ίδιοι στο σκοτάδι της δικής τους φυλακής.

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
Athina

avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 1973
Ημερομηνία εγγραφής : 11/04/2010

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: El Secreto De Sus Ojos/Το Μυστικό Στα Μάτια Της   Πεμ Σεπ 30, 2010 9:31 pm

Ότι τον ήξερε, τον ήξερε, γνωρίζονταν από παιδιά και παλιά είχαν και κάτι. Γι' αυτό και η πόρτα του σπιτιού δεν ήταν παραβιασμένη, γιατί προφανώς επρόκειτο για κάποιον που γνώριζε η Liliana και τον άφησε να μπει. Αλλά δεν ήταν εραστής της τώρα. Απλώς αυτουνού του είχε γίνει έμμονη ιδέα.

Στην σκηνή που ρωτάει η Irene το Benjamin γιατί δεν την πήρε μαζί του, την γκριμάτσα εγώ την εξέλαβα ως "εμ, τι να κάνουμε αγόρι μου, τα λάθη πληρώνονται". Αλλά ναι, γενικώς το κατάλαβε ότι τον έφερε σε δύσκολη θέση και προσπάθησε να αποφορτίσει το κλίμα, πέταξε κι αυτός μετά το αστειάκι με τα πρόβατα στην έρημο κι ήρθαν στα ίσια τους. Και τι να της πει δηλαδή, δεν υπήρχε κάτι... Το λάθος είχε ήδη γίνει... Σ' αυτή την σκηνή μίλησε πολύ χαρακτηριστικά η σιωπή.

Στο τέλος εγώ κατάλαβα ξεκάθαρα ότι θα επιχειρήσουν να είναι μαζί, γιατί του λέει αυτή "θα είναι πολύπλοκο" κι αυτός απαντάει "δε με νοιάζει". Σαν να του έλεγε δηλαδή δεν είναι εύκολο πράγμα να κάνουμε σχέση εμείς οι δύο, έγω είμαι παντρεμένη γυναίκα και θα πρέπει να μπω σε μια διαδικασία να πάρω διαζύγιο, κάτι που δε θα είναι ούτε εύκολο ούτε ανώδυνο. Άσε που είχε και παιδιά (τα οποία φαντάζομαι θα ήταν πια ενήλικα, αν τα έκανε πριν 20 χρόνια) που δεν ξέρουμε πώς θα αντιμετώπιζαν το όλο θέμα. Και τον Esposito πλέον δεν τον ένοιαζε τι θα χρειαζόταν να αντιμετωπίσει προκειμένου να την έχει δίπλα του. Έπρεπε να περάσει τόσος καιρός για να δείξει αυτή την αποφασιστικότητα; Πριν 25 χρόνια που δεν ήταν ούτε παντρεμένη ούτε παιδιά είχε τόσο δύσκολο του ήταν να το κάνει; Προφανώς του ήταν.
Όσο γι' αυτό που του είπε στην καφετέρια, ότι δεν έχει μάθει να κοιτάζει πίσω, νομίζω ότι μέχρι εκείνη την στιγμή δεν ήθελε να ξαναγυρίσει σ' αυτή την ιστορία... Αλλά το σκεφτόταν και την "έτρωγε" μέσα της κι απ' όταν του είπε ότι θέλει να διαβάσει το βιβλίο είχε πλέον αποδεχτεί ότι θα το ξαναζήσει όλο αυτό.

Ο Morales ήταν ένας ζωντανός-νεκρός πια... Κι επηρεάστηκε κι απ' αυτόν ο Esposito για να μιλήσει στην Irene. Τον είδε έτσι και είπε "όχι, εγώ δε θέλω να καταντήσω σαν κι αυτόν. Να έρθει ο θάνατος και να με βρει άδειο και μόνο. Εγώ έχω ακόμα καιρό να παλέψω γι' αυτά που θέλω."

_________________
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
 
El Secreto De Sus Ojos/Το Μυστικό Στα Μάτια Της
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 3 από 6Μετάβαση στη σελίδα : Επιστροφή  1, 2, 3, 4, 5, 6  Επόμενο
 Παρόμοια θέματα
-
» El Secreto De Sus Ojos/Το Μυστικό Στα Μάτια Της

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Telestars Boards :: Γενικά :: Cinema-
Μετάβαση σε: