ΦόρουμΗμερολόγιοΣυχνές ΕρωτήσειςΑναζήτησηΚατάλογος ΜελώνΟμάδες ΜελώνΕγγραφήΣύνδεση

Μοιραστείτε | 
 

 Τrois Couleurs: Trilogy

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
katroulina
Καρακατίνα Κουβά
avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 46082
Ημερομηνία εγγραφής : 11/04/2010
Ηλικία : 27
Τόπος : Dreamland

ΔημοσίευσηΘέμα: Τrois Couleurs: Trilogy   Κυρ Ιουν 13, 2010 5:26 pm

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.][Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.][Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

H κλασσικη τριλογια του σκηνοθετη Krzysztof Kieślowski ....

Οι δυο απο τις 3 ταινιες γυριστηκαν στη Γαλλια και η μια στη Πολωνια..

Και οι 3 ταινιες γραφτηκαν απο τους Kieślowski και Krzysztof Piesiewicz ενω η μουσικη προερχεται απ τον μαγευτικο Zbigniew Preisner.

η κριτικη των ταινιων ειναι καθαρα απ τη δικη μου σκοπια (δεν ηθελα σ αυτες τις ταινιες να κανω copy paste τη πλοκη απο καποιο site.)

Αρχικα ,οπως παρατηρειτε και απο τα 3 ποστερ της τριλογιας, το Μπλε, Ασπρο και Κοκκινο συμβολιζει τη σημαια της Γαλλιας...

Με τον ιδιο τροπο οι δημιουργοι του Trois Couleurs εχουν διαμοιρασει και τα βασικα μοτιβα.

Στο Trois Couleurs:Bleu , κυριαρχει το στοιχειο της Ελευθεριας (Liberte),στο Trois Couleurs:Blanc της Ισοτητας (Egalite) και στο τελευταιο- το Rouge- της Αδερφοτητας (Fraternite)

Το τριπτυχο αυτο αποτελουσε και το συνθημα-σταθμο στη Γαλλικη Επανασταση(1789)

Trois Couleurs:Bleu

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Oπως πολυ καλα θα υποψιαζεστε, στη καθε ταινια το αντιστοιχο χρωμα παιζει καθοριστικο ρολο...

Στο "Μπλε" σχεδον οι περισσοτερες εικονες εχουν τις αποχρωσεις του μπλε...απο το φως,μεχρι τα αντικειμενα,τα κτιρια ακομα και τα συναισθηματα του χαρακτηρα που ποτιζονται στο Μπλε.

Πρωταγωνιστρια στη Πρωτη ταινια της Τριλογιας ειναι η καταπληκτικη ηθοποιος Juliette Binoche.Η πλοκη εχει να κανει με το εξης--->

Μια γυναικα που επιβιωνει απο ενα αυτοκινητιστικο δυστυχημα. Η ιδια ζει, αλλα χανει τον πολυφημισμενο συνθετη και αντρα της καθως επισης και τη 5 χρονη κορη της.Απο κει και περα βλεπουμε πώς η γυναικα συνεχιζει τη ζωη της και τι αποφασιζει να κανει με τη μισοτελειωμενη συνθεση που εχει αφησει ο αντρας της πισω.

Η ιστορια φαινεται απλη αλλα κρυβει τοσες πτυχες και αλληγοριες μεσα στην απλοτητα της.Η
Juliette Binoche απλα ΚΑΤΑΠΙΝΕΙ τον ρολο, τον ανεβαζει 7 πατωματα πιο ψηλα.Η μαγεια ενος βλεμματος να ισοδυναμει με 3.000 σκεψεις και λεξεις..τι να πρωτοπεις....για την κινηση της στο χωρο, για την ερμηνεια της, για την Σικ εμφανιση της μεσα σε λιτα υφασματα και ρουχα..

Η μουσικη της ταινιας-ειδικα στη στο "Μπλε" παιζει καθοριστικο ρολο...εκφραζει τα στιγμιαια συναισθηματα της πρωταγωνιστριας με ενα πρωτογνωρο τροπο...η οθονη μαυριζει για λιγα δευτερολεπτα και νιωθεις την αναγκη να κλεισεις τα ματια..λες κι εκεινη τη στιγμη δεν εχεις την αναγκη να δεις,αλλα ν ακουσεις με αλλα "ματια"..

Η σκηνοθεσια αψογη.Λιτη,απλη , σου βγαζει μια γηινη αντιληψη της πραγματικοτητας..το σεναριο βοηθαει επισης σε αυτο...Σκεψεις των χαρακτηρων που διακοπτονται απο ενα ασημαντο γεγονος,ομηλιες ή συμβαντα που σου δινουν την αισθηση του καθημερινου.

Υπαρχουν καποια στοιχεια τα οποια τα βρισκουμε και στις 3 ταινιες με τετοιο τροπο ωστε να τις συνδεουν.
Δεν θα τα αναφερω τωρα ,αλλα στο τελος του σχολιασμου.


Trois Couleurs:Blanc

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

H δευτερη συνεχειατης τριλογιας διαφερει σε υφος συγκριτικα με τη πρωτη.

Θα μπορουσαμε να πουμε οτι η πρωτη θεωρειται δραματικη.Το "Ασπρο" ή αλλιως και χρωμα της Ισοτητας οπως επισης και της ολοκληρωσης (ή οργασμου-αν δειτε τη ταινια θα καταλαβετε)
εχει πιο γρηγορους ρυθμους στην εξελιξη της ιστοριας . Αν επρεπε να τη κατηγοριοποιησουμε , μαλλον θα ανηκε σε black comedy ή anti-comedy.


Πρωταγωνιστικο ζευγαρι οι
Zbigniew Zamachowsk και Julie
Delpy αν και ο πρωτος υπερτερει χρονικα στη ταινια.

Η ταινια ξεκιναει δυναμικα με μια δικη.Ενας πολωνος και μια Γαλλιδα υπηκοος βρισκονται στα δικαστηρια για να χωρισουν.Ο λογος χωρισμου, εξεφτελιστικος πραγματικα.Το ζευγαρι χωριζει και η γυναικα πεταει τον αντρα εξω απ το σπιτι.Διαφορα γινονται και ο αντρας μενει με 2 φραγκα στο χερι και μια βαλιτσα.Με τη βοηθεια ενος Πολωνου που γνωρισε τυχαια στο μετρο φευγει στη πολωνια. Εκει αρχιζει μια καινουργια ζωη προσπαθωντας να βγαλει λεφτα.Στοχος του ειναι αφου ανελθει οικονομικα να "εκδικηθει" κατα καποιο τροπο τη γυναικα του.

Οπως και στις 3 ταινιες ετσι και στο "Ασπρο" ολες οι εικονες εχουν λευκο φοντο...Τα λευκα σκαλια του δικαστηριου, η λευκη,χιονισμενη Πολωνια,μια λευκη προτομη που κλεβει καποια στιγμη ο πρωταγωνιστης.

Το soundtrack της τανιας ειναι απλα καταπληκτικο...το γνωστο ταγκο του
Zbigniew Preisner ,(οσοι θελετε να το ακουσετε---> [Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.])

Η δευτερη ταινια θιγει και πολιτικα θεματα...την προσπαθεια ανεγερσης της Πολωνιας σε οικονομικο επιπεδο, προσπαθοωντας να ισσοροπησει στη καπιταλιστικη αγορα της Ευρωπης.


Το τελος θα ελεγε κανεις οτι σου αφηνει μια περιεργη αισθηση...αποριας και προσπαθειας ερμηνειας των συναισθηματων των πρωταγωνιστων.


Η Σκηνοθεσια ακολουθει πιστα τα χναρια της προηγουμενης ταινιας δενοντας αρμονικα.


Trois Couleurs:Rouge

[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

Κοκκινο λοιπον και η σειρα της Αδερφοτητας εφτασε.

Πρωταγονιστες αυτη τη φορα, οι
Irene Jacob και Jean-Louis Trintignant σε ισοποσα μεγεθη τηλεοπτικου χρονου.

Η πρωταγωνιστρια,ομορφη και κομψη υπηρετει αξιοπρεπεστατα το ρολο της χωρις-κατα τη δικη μου προσωπικη αποψη- να φτανει ερμηνευτικα την
Juliette Binoche.

Ο Jean-Louis Trintignant εξαιρετικος στο ρολο του απομακρου,μοναχικου δικαστη.

Πλοκη--->Μια Γαλλιδα-μοντελο- ταξιδευοντας μια μερα με το αυτοκινητο της χτυπαει ενα σκυλο.Βλεποντας το κολαρο του ζωου,το πηγαινει πισω στον ιδιοκτητη του. Ο ιδιοκτητης ειναι ενας συνταξιουχος δικαστης,εκκεντρικος και παραξενος. Βιτσιο του ειναι να παρακολουθει τις τηλεφωνικες συνομιλες των γειτονων -παρανομα φυσικα-.

Βλεπουμε να εξελισσεται μια περιεργη σχεση μεταξυ των 2 πρωταγωνιστων.Φαινεται καθως ξεδιπλωνεται η πλοκη, πως ο ενας εχει αναγκη τον αλλο.Μια "αδερφικη" σχεση αρχιζει να εμφανιζεται, με πολλαπλες πτυχες...παραλληλα με την ιστορια των 2 πρωταγωνιστων βλεπουμε και την ιστορια ενος νεαρου φοιτητη-δικαστη...Προς το τελος της ταινιας αρχιζει και γινεται εμφανης η ομοιτητα της ιστοριας του συνταξιουχου δικαστη με τον νεαρο-μελλοντικο δικαστη...λες και παρακολουθουμε τη ζωη του συνταξιουχου-δικαστη στα νιατα του μεσα απο μια παραλλαγη της ιστοριας.
Ενας συνταξιουχος αντρας λοιπον,που δεν γνωρισε ποτε την ιδανικη γυναικα και τη βλεπει τωρα στα ματια της κατα πολυ νεοτερης πρωταγωνιστριας...η ευκαιρια που του δινει η ζωη αργοπορημενα και δεν μπορει να εκμεταλλευτει,αλλα και η ευκαιρια του νεοτερου αγοριου να γνωρισει την πρωταγωνιστρια. Μια δευτερη ευκαιρια ισως σ ενα παραλληλο συμπαν.

Πολλα κοινωνικα θεματα θιγονται στη τελευταια ταινια, οπως η μοναχικοτητα των ανθρωπων στις μερες μας,τοσο πολυ που βρισκουμε πιο συναρπαστικο να παρακολουθουμε τις ζωες των αλλων απ οτι να ζουμε τις δικες μας.

Υπεροχη η μουσικη και στη τελευταια ταινια.Κομματια απο ομορφες οπερετες συνοδευουν τη πλοκη.

Το τελος,ιδιαιτερα περιεργο, ενωνει ολους τους πρωταγωνιστες και των 3 ταινιων δημιουργωντας στον θεατη την αισθηση της ολοτητας.

Γενικες Παρατηρησεις και Συσχετισμοι

Ειπα παραπανω οτι θα αναφερω στο τελος, τους συνδετικους κρικους μεταξυ των ταινιων και τα κοινα στοιχεια.


1) Ενα απ τα στοιχεια που γινονται αντιληπτα ειναι οτι ο καθε ενας απο τους πρωταγωνιστες εχει ενα αγαπημενο αντικειμενο απο το παρελθον που τον κρατα σε επαφη με τις αναμνησεις.


-Στο "Μπλε" ειναι το γαλαζιο διακοσμητικο που κρεμαει στο καινουργιο της σπιτι η πρωταγωνιστρια.

-Στο "Ασπρο" ειναι η λευκη προτομη που εκλεψε ο πρωταγωνιστης.


-Στο "Κοκκινο" μπορει να θεωρηθει η πενα που χαλασε στον δικαστη ,τα σκυλια που κυριαρχουν ακομα και η εφημεριδα που αγοραζε καθημερινα η πρωταγωνιστρια και τη συνεδεε με το παρελθον (με τον αδερφο της).


2)Φοβερες ειναι οι σκηνες με τους ηλικιωμενους που προσπαθουν να ριξουν ενα μπουκαλι στο καδο ανακυκλωσης.

Στο "Μπλε" η πρωταγωνιστρια -υπο το μοτιβο και πνευμα της ελευθεριας- δεν προσεχει την ηλικιωμενη.

Στο "Ασπρο" -υπο το πρισμα της ισοτητας- ο αδεκαρος πρωταγωνιστης βλεπει τον ηλικιωμενο να ζωριζεται και ενα ελαφρο μειδιαμα σχηματιζεται στα χειλη του.Η αισθηση της Ισοτητας και του Δικιου.

Στο "Κοκκινο" η πρωταγωνιστρια βοηθαει τη γυναικα να πεταξει το μπουκαλει- Αδερφοτητα.

3)Τελος οι συσχετισμοι μεταξυ των 3 ταινινων ειναι φοβεροι.Στη πρωτη ταινια η πρωταγωνιστρια πηγαινει καποια στιγμη σ ενα δικαστηριο.Εκει φευγαλεα βλεπουμε τους ηθοποιους που θα πρωταγωνιστησουν στο "Ασπρο".

Στο "Ασπρο" βλεπουμε στη σκηνη του δικαστηριου, την πρωταγωνιστρια απο τη πρηγουμενη ταινια και πως συνδεεται η μια ταινια με την αλλη.

Το ιδιο γινεται και στο "Κοκκινο", οπου γινεται στην αρχη αναφορα για κατι βαλιτσες που χαθηκαν-οι οποιες ειχαν χαθει στη προηγουμενη ταινια- ενω στο τελος βλεπουμε ολους τους πρωταγωνιστες της τριλογιας να εμφανιζοναι.

Αποφθεγμα.

Προκειται για μια αριστουργηματικη δουλεια.Ακριβως διοτι αυτες οι μικρες-ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ - λεπτομερειες ειναι που κανουν μοναδικη τη τριλογια.

Οι αλληγοριες,οι παραβολες,τα χρωματα,τα συναισθηματα, η αισθηση που σου αφηνει η καθε ταινια.

Προσωπικα πιο πανω απ ολες θα βαλω τη πρωτη.Το "Μπλε" για μενα ηταν το πιο δυνατο συναισθηματικα.Η
εσωτερικοτητα που εβγαζε η Juliette Binoche ηταν μοναδικο θεαμα.

Γενικα το αισθημα της Ελευθεριας απο μονο του ειναι κατι που προσωπικα με αγγιζει περισσοτερο.

Αξιζει να τις δειτε.Και τις τρεις. Ακομα κι αν δεν ειστε φαν του ειδους.

_________________
You've got to lose to know how to win.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
marion

avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 1135
Ημερομηνία εγγραφής : 11/04/2010
Ηλικία : 38

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Τrois Couleurs: Trilogy   Κυρ Ιουν 13, 2010 5:57 pm

Ευχαριστουμε κατρουλινακι!

_________________
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
katroulina
Καρακατίνα Κουβά
avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 46082
Ημερομηνία εγγραφής : 11/04/2010
Ηλικία : 27
Τόπος : Dreamland

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Τrois Couleurs: Trilogy   Κυρ Ιουν 13, 2010 6:05 pm

τιποτις! [Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

_________________
You've got to lose to know how to win.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
LadyOscar

avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 1426
Ημερομηνία εγγραφής : 28/04/2010

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Τrois Couleurs: Trilogy   Κυρ Ιουν 13, 2010 10:40 pm

Ήταν πολύ έξυπνη η σκέψη του Κισλόφσκι να πάρει τα τρία χρώματα - σύμβολα της γαλλικής σημαίας και να αποδώσει το νόημά τους όχι σε επίπεδο κοινωνικών αγώνων αλλά σε προσωπικό.
Είναι πολύ ωραίες και οι τρεις ταινίες και η μουσική του Πράισνερ φοβερή - μάλιστα υπότίθεται ότι ο μακαρίτης σύζυγος της Μπινός στη μπλε ταινία προσπαθούσε να συνθέσει μουσική για τον ύμνο της αγάπης του Αποστόλου Παύλου στα ελληνικά και το μισοτελειωμένο κομμάτι ακούγεται στο τέλος της ταινίας. Πάντως η αγαπημένη μου είναι η λευκή, διότι είχε πάρα πολύ ενδιαφέρουσα και πρωτότυπη δράση και κανονική δομή με αρχή, μέση και τέλος. Στη μπλε κυριουρχούσε υπερβολικά το συναίσθημα και στην κόκκινη η υπόθεση δεν με συγκίνησε ιδιαίτερα.
Στη μπλε η Μπινός είναι καταπληκτική και μάλιστα για να παίξει σ' αυτήν την ταινία είχε αρνηθεί να παίξει στο Τζουράσικ Παρκ του Σπίλμπεργκ!! Στην κόκκινη βέβαια παίζει ο πάλαι ποτέ ωραίος του γαλλικού σινεμα Ζαν Λουι Τρεντινιάν, που είχε γίνει πασίγνωστος στο ρόλο του Σαρτζετάκη στην ταινία Ζ του Γραβρά.

_________________
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
katroulina
Καρακατίνα Κουβά
avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 46082
Ημερομηνία εγγραφής : 11/04/2010
Ηλικία : 27
Τόπος : Dreamland

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Τrois Couleurs: Trilogy   Δευ Ιουν 14, 2010 1:31 am

Παράθεση :
Είναι πολύ ωραίες και οι τρεις ταινίες και η μουσική του Πράισνερ φοβερή
- μάλιστα υπότίθεται ότι ο μακαρίτης σύζυγος της Μπινός στη μπλε ταινία
προσπαθούσε να συνθέσει μουσική για τον ύμνο της αγάπης του Αποστόλου
Παύλου στα ελληνικά και το μισοτελειωμένο κομμάτι ακούγεται στο τέλος
της ταινίας.

το τελευταιο 5 λεπτο της ταινιας ηταν παρα πολυ δυνατο...η συνθεση-επιστολη του Απ. Παυλου προς τους Κορινθιους-σε ολο της το μεγαλειο...

και το γεγονος οτι το ακους στα Ελληνικα σε συνδιασμο με το τελευταιο βλεμμα της Μπινος ηταν ανατριχιαστικο.

Φοβερη ηθοποιος.Φοβερη.

_________________
You've got to lose to know how to win.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
SophiaSonia21
ξαναμμένη γαλοπούλα
avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 824
Ημερομηνία εγγραφής : 11/04/2010
Τόπος : Εδώ, εκεί, παρά πέρα...

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Τrois Couleurs: Trilogy   Τετ Ιουν 16, 2010 4:04 pm

Κατερίνα μου εξαιρετική η ανάλυση σου, σούπερ δουλειά! cheers Αγαπημένη η τριλογία του Κισλόφκσι, κ για μένα η καλύτερη του δουλειά απ'όσες ταινίες του έχω δεί. Όταν είχα δεί τις ταινίες, είχα λατρέψει την μπλέ - που συνεχίζει κ είναι η αγαπημένη μου - κ είχα θεωρήσει πολύ λίγη την άσπρη, που δεν είχα κατορθώσει να εκτιμήσω τότε όπως έπρεπε. Όταν αργότερα ξαναείδα την άσπρη, συνειδητοποιήσα πόσο απίστευτη είναι η δομή της αλλά κ πόσο έξυπνο το στόρυ της. Η μπλέ είναι καθαρά συναισθηματική, σου προκαλεί έναν κόμπο στο στομάχι κ η μουσική στο τέλος σε αποτελειώνει. Η άσπρη, όμως, έχει ένα "ανώτατο" χιούμορ, ένα παράδοξο που σε παρασύρει κ πολλές φορές χάνεσαι μέσα στην πλοκή. Ο πρωταγωνιστής δε, δένει απίστευτα με την πρωταγωνίστρια - από την αντίθεση του χαρακτήρα τους που είναι σα να συμπληρώνει τέλεια ο ένας τον άλλον - μέχρι κ τα πρόσωπά τους που μέσα σε μία περίεργα όμορφη ασχήμια φαίνονται απίστευτα θελκτικοί - ειδικά η αντιπαθής, σε πολλά σημεία της ταινίας, γυναίκα. Το τανγκό δε ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΟΜΟΡΦΟ - ουκ ολίγες φορές έχει χρησιμοποιηθεί από τον Παπακαλιάτη σε σειρές του - κ προσωπικά το προτιμώ από την βαριά όπερα της μπλε παρ'όλο που οι ειδικοί σε μουσικά θέματα θα διαφωνήσουν μάλλον. Όσον αφορά στην κόκκινη, δεν έχω να σχολιάσω πολλά, καθώς εξακολουθεί να μη με συναρπάζει. Εκπληκτική επίσης τεχνικά αλλά κάπου με χάνει.... ποτέ δε μου άρεσε ιδιαίτερα κ η Jacob που για μένα ψιλοχάλασε κ την διπλή ζωή της Βερονίκ....

_________________
[Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://www.youtube.com/user/SophiaSonia21?feature=mhw5
katroulina
Καρακατίνα Κουβά
avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 46082
Ημερομηνία εγγραφής : 11/04/2010
Ηλικία : 27
Τόπος : Dreamland

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Τrois Couleurs: Trilogy   Τετ Ιουν 16, 2010 9:01 pm

SophiaSonia21 έγραψε:
Κατερίνα μου εξαιρετική η ανάλυση σου, σούπερ δουλειά! cheers Αγαπημένη η τριλογία του Κισλόφκσι, κ για μένα η καλύτερη του δουλειά απ'όσες ταινίες του έχω δεί. Όταν είχα δεί τις ταινίες, είχα λατρέψει την μπλέ - που συνεχίζει κ είναι η αγαπημένη μου - κ είχα θεωρήσει πολύ λίγη την άσπρη, που δεν είχα κατορθώσει να εκτιμήσω τότε όπως έπρεπε. Όταν αργότερα ξαναείδα την άσπρη, συνειδητοποιήσα πόσο απίστευτη είναι η δομή της αλλά κ πόσο έξυπνο το στόρυ της. Η μπλέ είναι καθαρά συναισθηματική, σου προκαλεί έναν κόμπο στο στομάχι κ η μουσική στο τέλος σε αποτελειώνει. Η άσπρη, όμως, έχει ένα "ανώτατο" χιούμορ, ένα παράδοξο που σε παρασύρει κ πολλές φορές χάνεσαι μέσα στην πλοκή. Ο πρωταγωνιστής δε, δένει απίστευτα με την πρωταγωνίστρια - από την αντίθεση του χαρακτήρα τους που είναι σα να συμπληρώνει τέλεια ο ένας τον άλλον - μέχρι κ τα πρόσωπά τους που μέσα σε μία περίεργα όμορφη ασχήμια φαίνονται απίστευτα θελκτικοί - ειδικά η αντιπαθής, σε πολλά σημεία της ταινίας, γυναίκα. Το τανγκό δε ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΟΜΟΡΦΟ - ουκ ολίγες φορές έχει χρησιμοποιηθεί από τον Παπακαλιάτη σε σειρές του - κ προσωπικά το προτιμώ από την βαριά όπερα της μπλε παρ'όλο που οι ειδικοί σε μουσικά θέματα θα διαφωνήσουν μάλλον. Όσον αφορά στην κόκκινη, δεν έχω να σχολιάσω πολλά, καθώς εξακολουθεί να μη με συναρπάζει. Εκπληκτική επίσης τεχνικά αλλά κάπου με χάνει.... ποτέ δε μου άρεσε ιδιαίτερα κ η Jacob που για μένα ψιλοχάλασε κ την διπλή ζωή της Βερονίκ....

Σ ευχαριστω πολυ Σοφί! [Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.] [Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.] [Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτή την εικόνα.]

συμφωνω σε ολα....το μπλε για μενα ειναι μακραν....χανομαι στο ψυχισμο της Μπινος...απο τις πιο δυνατες στιγμες του εργου (περα απο το καταπληκτικο τελος) ειναι η σκηνη που γδερνει το χερι της στο τοιχο για να αναγκασει τον εαυτο της να νιωσει πονο(μιας που ηταν εσωτερικα και ψυχικα νεκρη)....

κι ενω στο "Ασπρο" το σεναριο ειναι πιο δομημενο-σε αντιθεση με το Μπλε- ειναι τοσες οι αλληγοριες του δευτερου και τοσο σοβαρο το θεμα με το οποιο καταπιανεται που για μενα παντα θα υπερτερει...

αλλη μια παρατηρηση που ξεχασα να κανω ειναι πανω στη πρωτη ταινια(ΜΠΛΕ)....λοιπον οσοι την εχετε δει θα παρατηρησατε οτι σε 2-αν θυμαμαι καλα- σκηνες βλεπουμε εναν αντρα να κανει ελευθερη πτωση με σκοινι(bunging jumping)...η πρωτη σκηνη ειναι (ΣΠΟΙΛΕΡ) οταν φερνουν στην Ζουλι μια μινι τηλεοραση να δει τη κηδεια και η δευτερη οταν παει η Ζουλι να μιλησει στη μητερα της(η μητερα της βλεπει τηλεοραση)..

Αυτο ηταν καθαρα αλληγορικο....ηταν σαν να εβλεπες την πτωση του ανθρωπου(συναισθηματικη)-οπως επαθε και η Μπινος προσπαθωντας να διαγραψει καθε αναμνηση- και την αναποφεκτη ανοδο του (το σκοινι παντα σε τραβαει προς τα πανω για να αποφυγεις την προσκρουση) πραγμα που εγινε στο τελος αφου η πρωταγωνιστρια καταφερε κατα καποιο τροπο να απελευθερωθει και να σκιαγραφισει στο προσωπο της ενα αδιορατο μειδιαμα..

το Ασπρο απο την αλλη αν και διαφορετικο στυλ με κερδισε επισης....ενα πραγμα με χαλασε μονο...ενω ξεκιναει σουπερ δυναμικα με το πρωταγωνιστικο ζευγαρι και σε εθιζει να δεις τι θα γινει μ αυτους τους δυο, μετα κανει κατα καποιο τροπο μια "κοιλια"-με την εννοια οτι βαζει τους 2 πρωταγωνιστες να ξανασυναντηθουν πια στο τελος της ταινιας...εγω θα ηθελα να δω πως θα μπορουσε να εξελιχθει παραλληλα η "σχεση" τους...ολα τα credits φυσικα στη τελευταια σκηνη,την οποια κα ειδα πανω απο 5 φορες προσπαθωντας να διερμηνευσω επακριβως τι ηθελε να πει η Ντομινικ στον Καρολ με τα χερια της..

απο μουσικης αποψης το Τανγκο υπερτερουσε και για μενα συγκριτικα με την ψαλμωδια του "μπλε" εκτος απ τη τελευταια οπερετα με τα λογια του Απ. Παυλου περι Αγαπης που ηταν ανυπερβλητη και το φλαουτο σε ορισμενες σκηνες..

το κοκκινο παλι,ενω ειχε προοπτικες,δεν βοηθησε τοσο η πρωταγωνιστρια-η οποια μου φανηκε λιγη συγκριτικα με τους προηγουμενους ηθολποιους των αλλων ταινιων..

_________________
You've got to lose to know how to win.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
 
Τrois Couleurs: Trilogy
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1
 Παρόμοια θέματα
-
» Τrois Couleurs: Trilogy
» Hunger Games Trilogy
» Fifty Shades Trilogy by E. L. James :P
» The Hobbit Trilogy
» Mortal Kombat Armageddon : Kreate a fighter

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Telestars Boards :: Γενικά :: Cinema-
Μετάβαση σε: